De vloer
Ceilidh-dansen uitgelegd
The Gay Gordons, the Dashing White Sergeant en Strip the Willow: hoe elke veelvoorkomende ceilidh-dans verloopt, en hoe Highland-dansen van alle drie verschilt.
Boek het ceilidhdiner ↗Kort antwoord
Op de meeste Schotse ceilidhs komen drie dansen voorbij. The Gay Gordons is een mars door de zaal in paren, de Dashing White Sergeant wordt gedanst in groepen van zes en Strip the Willow laat één paar tollend door een lange rij gaan. Highland-dansen is een andere, solistische traditie die je toeschouwt. Welke dansen een band die avond speelt, is haar eigen keuze.
Welke dansen je kunt tegenkomen
Wikipedia noemt The Gay Gordons, The Siege of Ennis, The Walls of Limerick, The Stack of Barley, The Haymaker's Jig en The Fairy Reel als ceilidh-dansen, en de bronnen op deze pagina behandelen drie van de bekendste Schotse. Een band en caller bepalen hun eigen volgorde, en een avond kan geen van deze dansen bevatten. Beschouw de lijst als een gids voor de stijl, niet als een programma. Elke dans hieronder is eenvoudig genoeg om in een paar minuten te leren wanneer een caller je erdoorheen leidt.
The Gay Gordons
Wikipedia beschrijft The Gay Gordons als een Schotse landdans die standaard is op ceilidhs. Paren staan in een kring door de zaal, met het gezicht tegen de klok in. De muziek is een mars in 2/4 of 4/4 maat, en de dans telt 16 maten. Paren lopen naar voren, stappen terug, gaan over op een greep met verhoogde handen zodat de dame kan draaien, en eindigen met een polkagreep door de zaal. Het artikel vermeldt dat de gebruikelijke melodie werd geschreven door James Scott Skinner en voor het eerst werd gedrukt rond 1890.
The Dashing White Sergeant
Dit is een reel in 4/4 maat, uitgevoerd door groepen van zes dansers, en de dans is progressief. Wikipedia vermeldt dat de zes een kring vormen, traditioneel afwisselend mannen en vrouwen, die tegen de klok in en dan met de klok mee draait voordat men zich splitst in twee sets van drie. De middelste danser van elke set voert setjes en draaien uit met de partners aan weerszijden. De twee sets lopen naar elkaar toe, stampen, trekken zich terug en klappen, en één set heft dan de armen op om bogen te vormen waar de anderen onderdoor gaan.
Strip the Willow
Wikipedia plaatst Strip the Willow in de Schotse ceilidh-traditie, en ook in de Engelse volksdans en de Schotse country dance. In de beschreven versie staan vier paren in een lange rij, met de mannen in één lijn tegenover de vrouwen in de andere, en het doel is om het bovenste paar naar de onderkant te verplaatsen. Het bovenste paar haakt de armen in elkaar en draait, waarna de dame om de beurt met elke man verderop in de rij danst. De melodie staat bekend als Drops of Brandy. Het artikel zegt dat een Orkney-versie vaak de laatste dans is voor Auld Lang Syne.
Highland dancing is iets heel anders
Highland dancing is een competitieve solostijl, die volgens Wikipedia door de Sport Council of Scotland als sport wordt erkend. Het artikel zegt dat het moderne Highland dancing in de negentiende en twintigste eeuw is ontstaan, voortgekomen uit het Gaelic folkdansrepertoire maar geformaliseerd volgens de conventies van het ballet. De Highland Fling en de Sword Dance zijn de bekendste dansen. Bij de Sword Dance stappen dansers over twee gekruiste zwaarden die op de vloer liggen. Op de Inverness-avond is dit het deel dat je bekijkt, voordat het ceilidh-gedeelte begint.
Waar Scottish country dancing thuishoort
Scottish country dance is een derde traditie, en Wikipedia beschrijft het als een sociale dans voor groepen paren die zich in progressieve patronen voortbewegen. De passen omvatten de skip-change of step en de pas de basque, terwijl bij ceilidh-dansen meestal wandel- of looppassen worden gebruikt. De Royal Scottish Country Dance Society, die in 1947 koninklijke bescherming ontving, leidt de meeste van haar leraren op. Verschillende dansen, waaronder de Gay Gordons en de Dashing White Sergeant, worden gedeeld tussen de country dance- en ceilidh-wereld.
Voor wie dit niet is bedoeld
Ceilidh-dansen zijn niet voor wie in één avond een gepolijste techniek wil leren. Ze zijn gemaakt voor beginners, maar ze vragen je om met vreemden te bewegen, handen vast te houden en in hoog tempo door te gaan. Mensen met mobiliteitsbehoeften kunnen het beste de boekingspagina en de locatie controleren voordat ze boeken. En een gids kan je niet vertellen welke dansen de band uit Inverness op jouw datum speelt, want die keuze is aan de muzikanten en aan wie de dansvloer leidt.
Veelgestelde vragen
Welke dansen zijn er op een Schotse ceilidh?
Veelvoorkomende zijn de Gay Gordons, de Dashing White Sergeant en Strip the Willow. De band en de caller bepalen de volgorde, dus geen enkele avond garandeert een van deze dansen.
Is Strip the Willow moeilijk?
Het is een snel draaiende dans, maar de passen zijn wandelen en zwaaien. Wikipedia zegt dat het bovenste paar draait en vervolgens elke partner verderop in de rij laat zwaaien, dus het meeste werk is het draaien.
Hoeveel mensen dansen de Dashing White Sergeant?
Groepen van zes, die zich opsplitsen in twee sets van drie, aldus Wikipedia. De middelste danser van elke set leidt de figuren met de partners aan weerszijden.
Bronnen